A A A

Prezentacja psa

Wymaga ona specjalnego przygotowania już od wieku szczenię- cego. Przy czesaniu stawiamy psa na stole nakrytym kocykiem, aby nie ślizgał się na blacie i przyuczamy go do spokojnego sta- nia, korygując postawę kończyn. Później powtarzamy to ćwicze- nie na"podłodze, a następnie w parku, gdzie pies powinien usta- wiony przez nas na rozkaz pozostać w pozycji „stój". Przystę- pujemy do częstych oględzin uzębienia, unoszenia fafli w celu 42 . SZCZENIĘ W DOMU przyzwyczajenia psa do demonstrowania prawidłowości uzębie- nia. Szczenię, które nabyło już umiejętność chodzenia na smy- czy, uczymy prawidłowego chodzenia na ringu wystawowym, które polega na chodzeniu w różnym tempie przy nodze w koło z podniesioną głową. Dorosły pies powinien być wyprowadzany 4 razy dziennie, a szczenię częściej. W ciągu dnia powinien mieć jeden spacer dłuższy, co najmniej jednogodzinny, w czasie którego spusz- czamy go ze smyczy wyłącznie na terenie zabezpieczonym od ruchu kołowego, aby się swobodnie wybiegał. Wypuszczanie psa bez smyczy w mieście jest niedopuszczalne ze względu na przepisy administracyjne i bezpieczeństwo psa. Powietrze i ruch są dla niego niezbędne jako podstawowy, oprócz kalorycznej karmy, warunek prawidłowego rozwoju i dobrej kondycji. Dobrze jest, gdy cocker ma towarzystwo innych psów do zabawy, pod warunkiem, aby były to psy czyste, zdrowe i dobrej kondycji. Do kąpieli w rzece, morzu, czy też jeziorze nie trzeba zachęcać co- ckera, ponieważ jest to jego wielką pasją, należy jednak nie do- puszczać do kąpieli w wodach zanieczyszczonych, mogącej spowodować poważne choroby skóry. 43 SZCZENIĘ W DOMU Ogólnie wiadomo, że pies jest zwierzęciem mięsożernym. Wie- lowiekowe udomowienie przekształciło go w zwierzę wszystko- żerne, nie zmieniło jednak jego cech anatomicznych i fizjologi- cznych. Zarówno uzębienie jak i przewód pokarmowy psa zosta- ły przystosowane do pokarmów mięsnych. Aby mógł istnieć, musi otrzymywać zasób pokarmu, który po przetworzeniu daje odpowiednią ilość kalorii potrzebnych do spełnienia procesów bytowych. Człowiek dostarcza psu pożywienia, niestety nie za- wsze właściwego, stąd duża ilość schorzeń, których można by uniknąć. Organizm psa potrzebuje do swego istnienia: wody, tłuszczy, soli mineralnych, białka, węglowodanów, witamin. Ilość dostar- czonej cockerowi karmy uzależniona jest od: wieku, wykonywa- nej w sezonie łowieckim pracy, Od pory roku, okresu kopulacji i ciężarności oraz karmienia. Szczenięta przede wszystkim po- winny dostawać wysokokaloryczną karmę, podawaną w okresie rozwoju organizmu szczególnie często. Najważniejsze w skła- dzie pokarmu jest białko, ale wielką rolę w żywieniu odgrywają związki mineralne i witaminy. Niedobór w pokarmie soli mineral- nych powoduje wiele schorzeń (głównie krzywicę), hamuje roz- wój szczeniąt, obniża płodność i odporność. Najważniejsze są wapń i fosfor, które stanowią budulec kości. Brak wapnia we krwi powoduje złe jej krzepnięcie, a u psów dorosłych przy niedobo- 44 ŻYWIENIE rze wapnia kości stają się łamliwe. Stosunkowo dużo mają go zielonki, a fosfor zawierają ziarna zbóż. Cocker spaniele wy- magają bardzo dużo wapnia i fosforu, toteż, niezależnie od po- karmów zawierających wyżej wspomniane składniki, podaje- my preparaty farmaceutyczne w formie mieszanki, o czym już wspominałam, podając jej skład. Niezbędny jest również nie- wielki dodatek soli kuchennej, bowiem wytwarza ona soki tra- wienne. Pokarm dla psów powinien składać się zfnieszanki przemielo- nego lub drobno pokrajanego mięsa, niewielkiej ilości węglowo- danów (kasze, płatki, chleb, makaron), odrobiny tłuszczu i suro- wych, drobno krajanych jarzyn. Psu podaje się pokarm o tem- peraturze około 15°C, w czysto wymytej misce. Ważne dla zdro- wia psa jest przestrzeganie punktualnego podawania posiłku, bowiem przewód pokarmowy, przyzwyczajony do jedzenia w określonej porze, wytwarza soki trawienne, a nadmierne ich-wy- dzielanie jest szkodliwe. Nie dojedzony pokarm sprzątamy.
  • JADŁOSPIS DLA SZCZENIĄT

    W wieku od dwóch do dziewięciu miesięcy dajemy mleko kasze, płatki, makaron biały ser suchary jaja witaminę D3 mięso, ryby mieszankę wapniowo-fosforową ą kości cielęce. tłuszcze jarzyny, owoce wodę Mleko zawiera białko oraz pewne ilości soli mineralnych, wap- nia i fosforu. Jest niezbędne dla organizmów młodych i suk kar- miących, z tym, że szczeniętom podaje się mleko pełnotłuste, najlepiej z proszku. Starsze psy nie mają dużego zapotrzebowa- nia na mleko. Ser zawiera białko oraz tłuszcz, jest więc świetnym pokarmem zarówno dla szczeniąt, jak i psów dorosłych. Przy braku mięsa, krowi ser (twaróg) w zwiększonych dawkach częściowoje za- stępuje. Szczeniętom podaje się go lekko rozprowadzony mle- kiem, roztarty, odrobinę ocukrzony, z żółtkiem bądź też ze szczypiorkiem, natką pietruszki lub koperkiem. 45 ŻYWIENIE Jaja zawierają duże ilości białka, witamin i soli mineralnych. Białko jaja powinno być podawane ścięte, gdyż w stanie suro- wym niekiedy źle działa na przemianę materii (uczulenia). Ze względu na dużą zawartość wzrostowej witaminy A podajemy cockerom jaja nie częściej niż 2 razy w tygodniu poczynając od czwartego miesiąca, natomiast suka karmiąca, reproduktor przed kopulacją powinny mieć jaja w tym okresie w swym jadłos- pisie. Mięso jest podstawowym pokarmem psa, niezastąpionym u szczeniąt i suk ciężarnych. Najlepiej podawać je w stanie suro- wym mielone lub drobno krajane. Najcenniejsze jest mięso wo- łowe, cielęce, baranie chude i końskie. Wieprzowina jest dla psa za tłusta, unikamy jej więc. Podroby wołowe są bardzo dobre dla starszych szczeniąt i dorosłych psów, ale podawane wyłącznie po ugotowaniu, przy czym wywar odlewamy z obawy przed mo- żliwością zatoksynowania. Gotowane lub pieczone mięso obniża wartość odżywczą, gdyż niszczy witaminy, dlatego też staramy się cockerowi podawać przynajmniej połowę mięsa w postaci surowej. Psy mogą być karmione również mięsem z gotowanej nutrii, królika, zająca, a starsze — kontrolowanymi odpadami z rzeźni. Podkreślam wysoką wartość wątroby wołowej ze względu na duże ilości witamin A, D, E i witamin z grupy B. Go- towaną wątrobę podaje się początkowo w bardzo małych iloś- ciach, bowiem ma ona właściwości rozwalniające i pies musi się do niej stopniowo przyzwyczaić. Wywar z głowy lub nóg cielę- cych z jarzynami, zasypany gęsto płatkami ryżowymi lub jęcz- miennymi, z dodaniem obkrojonego mięsa i chrząstek oraz su- rowych tartych jarzyn, jest dobrym pokarmem. Na rynku polskim ukazały się ostatnio konserwy mięsne z krupami i ziołami zwane „Reksio". Psy chętnie je jedzą. Nerki i serca stanowią wysoko wartościową karmę, płuca natomiast są mało pożywne i ilość ich w przygotowanym pokarmie powinna być większa o 50% od da- wki mięsnej. Raz w tygodniu można podać dorosłemu psu oczy- szczone jelita oraz gotowane rodnice. Wywary z tych organów należy wylać. Cenną karmą jest mózg zwierzęcy, szczególnie w czasie cieczki i przed nią, gdyż zawarte w nim lipidy działają korzystnie na rozwój organów płciowych. Mięso ryb jest również 46 , ŻYWIENIE • cenne w karmieniu psów, ale jest mniej wartościowe pod wzglę- dem odżywczym i może być podawane tylko ugotowane, po odrzuceniu płetw, skrzeli i ości. W grę wchodzą tu ryby morskie takie jak śledź nie solony, dorsz, morszczuk. Nie powinno się podawać psom ryb solonych, wędzonych lub z marynaty, jak ró- wnież potraw przyprawionych ostrymi korzeniami jak pieprz, pa- pryka, gałka muszkatołowa, bowiem pikantne dodatki działają negatywnie na nerki psa. Kości cielęce podaje się (wyłącznie po posiłkach) starszym szczeniakom i młodym psom w pierwszym roku ich życia. Kości zawierają białko, fostor i wapń. Wyklucza się podawanie kości z drobiu lub z dziczyzny jako zbyt ostrych, mogących uszkodzić jelita lub przełyk. Kości cielęce, stawowe potrzebne są szczenia- kom w okresie zmiany zębów i wzmacniają zgryz. Obgryzione rury sprzątamy. Podawane zbyt często i w nadmiarze powodują zatwardzenia i choroby odbytu. Sukom ciężarnym i starszym psom kości nie podajemy, raczej ścieramy na tarle miękkie czę- ści. Tłuszcze podajemy w niewielkiej ilości w formie odrobiny su- rowego łoju wołowego zmielonego do mięsa lub też w postaci łyżeczki oliwy albo oleju słonecznikowego czy też sojowego dziennie (szczeniętom po pół łyżeczki). Psy pracujące, szczegól- nie w okresie zimy, powinny dostawać tłuszczu nieco więcej. Szczeniętom można podać małą kulkę z masła zmieszanego z preparatem wapniowo-fosforowym. Cockerom zapasionym staramy się nie podawać w pokarmie tłuszczu. Jarzyny, owoce podawane w stanie surowym są niezbędne jako źródło witamin. Najwartościowsze są: tarta marchew, drob- no krajana sałata, szczypior, tarte buraki, cebula, szpinak, jabłko, sok z cytryny, a^dla starszych surowa kiszona kapusta i kiszony ogórek. Należy unikać roślin strączkowych, a więc wszelkiego rodzaju grochów, a także kalafiora, gotowanej kapusty i ziemnia- ków. Bardzo dobry jest siekany czosnek. Suki ciężarne, psy za- pasione powinny dostawać dużo jarzyn, a mało węglowodanów (kasze, makarony, chleb). Kasze, makarony, płatki podajemy w niewielkich ilościach jako dodatek do karmy jarzynowo-mięsnej. Szczeniętom czterotygo- 47 ŻYWIENIE dniowym gotujemy grysik na mleku, a później płatki ryżowe i jęcz- mienne z mlekiem lub na wywarze jarzynowo-mięsno-kostnym. Płatki kukurydziane najlepiej podawać na surowo zalane gorą- cym, lekko osłodzonym mlekiem. Kasze na ogół są mało przy- swajalne i dlatego powinny być bardzo dobrze ugotowane i dość gęste. Psy ze skłonnością do zatuczenia powinny jeść kasz jak najmniej (z wyjątkiem tatarczanej). Podkreślam znaczenie ryżu, który jest lekkostrawny i nie tuczący. Szczenięta lubią makaron w formie nitek, ale pamiętać należy, aby cockorom ze skłonnoś- cią do tycia nie podawać makaronów za często. Zwrócić trzeba uwagę na występujące niekiedy objawy uczulenia po pokarmach białkowych (swędząca wysypka na brzuchu). Suchary poda- jemy zamiast chleba jako dodatek do pokarmu, a szczeniakom między pokarmami. Dla szczeniąt małych suchary robimy z bułki pszennej lub rożka, a dla starszych szczeniąt i dorosłych psów najlepsze są z mąki żytniej. Świeżego pieczywa nigdy nie poda- jemy. O mieszance wapniowo-fosforowej pisałam już uprzednio, podając jej skład. Jest ona niezbędna w pierwszym roku życia psów i najlepiej działa przy jednoczesnym podawaniu 2—3 kro- pli witaminy D3 i C.
  • OMÓWIENIE RYSUNKU 10

    1. Martwy włos na głowie w formie „czuba" wyskubać przy po- mocy kciuka i palca wskazującego. Można do tego celu użyć gu- mowych naparstków. Ponieważ zabieg jest bolesny, wyrywamy delikatnie jednym pociągnięciem ręki, jednocześnie rozciągając skórę drugą ręką. Używa się niekiedy nożyka trymerskiego, ale nie wolno włosa ciąć, tylko skubać. W żadnym przypadku nie na- 54 PIELĘGNACJA SZATY Rys. 10. Przygotowanie szaty cocker spaniela angielskiego leży używać maszynki, nożyczek ani żyletki, gdyż odcięty włos odrasta szybko, ale tym razem już jako szorstki, a więc wadliwy. Czasem zdarzają się u jednomaścistych cockerów ostre dłuższe włosy na kufie i wokół oczu, które należy usuwać pojedynczo, blisko skóry, za pomocą nożyczek. 2. Osadzenie uszu cocker spaniela winno być niskie i wąskie, a więc wszystkie przeszkadzające włosy, najczęściej martwe i wełniste, należy wyskubać ręcznie albo za pomocą nożyka try- merskiego. Czynność tę należy wykonać po zewnętrznej stronie ucha na wysokości 1/3 długości płata ucha. Nadmiar włosa od wewnętrznej strony ucha w okolicy małżowiny trzeba wyciąć no- życzkami. Włos degażuje się na uszach nadając mu kształt wąs- kiego paska. „ 3. Szyja powinna być długa, a więc włos na szyi od podgardla do mostka trzeba lekko zdegażować nożykiem trymerskim. Sza- ta na przedpiersiu powinna być rozczesana i dość obfita, ale nie za bardzo. W zależności od budowy przedpiersia pozostawiamy więcej włosów u okazów dość wąsko zbudowanych, a mniej ; 5£ PIELĘGNACJA SZATY o przedpiersiu dość szerokim. W tym celu używamy rękawicę gumową lub gumowe zgrzebło albo nożyk trymerski, tak aby po- krycie było gładkie, błyszczące, bez martwego włosa. Szata na grzbiecie i bokach winna być gładka, wyszczotkowana, lśniąca, bez falistości. Jedwabisty włos powinien spływać ku dołowi, za- słaniając słabiznę psa. Na bocznych powierzchniach tułowia ster- czące, martwe włosy należy wyskubać. 4. Ogon można czesać za pomocą nożyka trymerskiego, a na- stępnie dociąć włos łukowatymi nożyczkami. Skubanie w tych miejscach jest zbyt bolesne i dlatego nie stosowane. 5. Partia pośladkowa winna być krótko obcięta za porrtocą no- życzek do degażowania. Tylną część ud trzeba trymować przy pomocy nożyka trymerskiego, aż do stawu skokowego tak, aby nie było „schodków", a podudzie było zaokrąglone. 6. Od stawu skokowego w dół należy włos ściąć nożyczkami, ale wcześniej trzeba wyczesać go nożykiem trymersklm, usuwa- jąc to, co martwe. Na odcinku od ziemi do stawu skokowego włos przycinamy ukośnie. 7. Wszystkie cztery łapy należy przyciąć nożyczkami krótko, aby uwidocznić typowe dla cockera „kocie łapki", a także dla hi- gieny. Nie wolno wycinać włosa między palcami, ponieważ roz- płaszcza to łapkę i sprzyja tworzeniu się stanów zapalnych. Pod spodem łapki, spomiędzy poduszek palcowych, należy wyciąć sterczącą sierść, a szpary między poduszkami posypać anty- septyczną zasypką np. Pabiamidem. 8. Zbyt bujny włos na przednich kończynach, po uprzednim rozczesaniu, należy przerzedzić nożyczkami degażującymi. Frę- dzle w formie welonu doskonale rozczesane na prosto mają się- gać do ziemi. 9. Z szaty na obu ramionach należy usunąć włos martwy przy użyciu nożyka trymerskiego albo przez wyskubanie. Przygoto- wany według powyższych wskazówek cocker spaniel angielski będzie czysty, elegancki, a zalety jego budowy będą doskonale widoczne. Modelowanie szaty wymaga systematycznej pracy i znajomości wzorca. Zaniedbana szata nie da się przygotować prawidłowo w ciągu 2—3 dni, ale wymaga dłuższych zabiegów. Przynajmniej raz w tygodniu powinno się poświęcić cockerowi 5£ PIELĘGNACJA SZATY trochę czasu, aby z włosów czesanych i szczotkowanych usu- nąć martwy podszerstek. Martwy włos jest matowy i przebija w tonację spłowiała u czarnych cockerów, w ciemnoczerwoną u złocistych, a szarawą u kolorowych w ich białych partiach. Po- wierzanie przygotowania szaty fryzjerowi nie zawsze daje spo- dziewane efekty z powodu pośpiechu i nieznajomości wzorca. 5Z PIELĘGNACJA SZATY
  • TABELA ŻYWIENIOWA PSÓW DOROSŁYCH

    Rodzaj pokarmu Psy dorosłe Psy pracują- ce i repro- duktory Suki ciężarne (li potowa ciąży) i karmiące Mięso, podroby 250 300 400 do 600 Jaja 2 na ty- 1 dziennie dzień Mleko odtłuszczone 250 300 od 500 do 1500 w zależno- ści od ilości szczeniąt Twaróg 150 200 150 do 200 Tłuszcze 30 40 40 Warzywa, owoce 200 200 250 Ryż, kasze 125 150 100 . Wapno z fosforem — . — 3 łyżeczki Suszone drożdże (okresowo) 15 20 Witamina D3 '" — ■■ —. 4—5 kropli dziennie Liczba posiłków dziennie 2 2 II połowa ciąży — 3, suki karmiące do 5 tygodni — 5, suki karmiące od 5 do 6 ty- godni — 4, suki karmiące 6 tygodni — 3, suki karmią- ce ponad 6 tygodni — 2 50 ŻYWIENIE Tabela przedstawia orientacyjne pokarmowe dawki dzienne dla cocker spanieli dorosłych, dla psów pracujących, czynnych re- produktorów oraz suk ciężarnych i karmiących. Wagę podano w gramach, wapno w łyżeczkach, witaminę D3 w kroplach. UWAGA. Gotowane podroby podaje się w ilości o 50% większej od mięsa. Nie należy podawać suce ciężarnej dużych ilości mle- ka z obawy o zapalenie sutek. Podane wyżej dawki białka są nor- mowane dla psów zdrowych z wykluczeniem „uczuleniowców", które powinny mieć dietę wyznaczoną przez lekarza weterynarii. Dawka mięsa może być zastąpiona pfzez gotowane ryby wzglę- dnie zwiększoną ilość twarogu.
  • TABELA ŻYWIENIOWA SZCZENIĄT

    Miesiąc życia Rodzaj karmy Uwagi 2 6 9 Mięso 100 150 200* 250* * można dać gotowane podroby w ilości o 50% większej Jaja llggfSj 2 na tydzień białko ścięte Twaróg 70 300 125 150 Mleko pełne 400 400 250 200* . * może być odtłuszczone Tłuszcze 5 10 15 20 Jarzyny, owoce 75 100 125 150 Ryż, kasze 50 65^ 75 100 waga po ugotowaniu Wapno z fosforem 1 1,5 2 2 w łyżeczkach od herbaty Witamina D3 2 3 3 3 z przerwami tygodniowymi, podano w kroplach Liczba posiłków dziennie 5 4 3 2 49 ŻYWIENIE t Dawki dzienne pokarmu wzrastają wraz z upływem czasu, przy czym częstotliwość ich się zmniejsza. W zamieszczonym zesta- wieniu podano orientacyjne pokarmowe dawki dzienne dla coc- ker spanieli w wieku od dwóch do dziewięciu miesięcy, przy czym waga produktu podana jest w gramach, mieszanki wapnio- wej w łyżeczkach, a witaminy D3 w kroplach. Szczeniak karmiony według powyższych wskazań, przebywa- jący dużo na powietrzu i słońcu nie potrzebuje farmaceutycz- nych witamin, oprócz D3, podawanej ostrożnie i z przerwami. Profilaktyczne podawanie bez zaleceń lekarza multiwitaminy i Polfamixu jest niewskazane, ponieważ mogą one spowodować nadmierny wzrost u cockera, co jest niepożądane. Wyjątkiem są stany rekonwalescencji.
  • ZNACZENIE WITAMIN W ORGANIZMIE PSA

    Niedobór witaminy A wywołuje: a) zaburzenia wzrostu, b) obni- żenie funkcji obronnej organizmu, c) złe gojenie się ran, d) zmia- ny na rogówce zwane „kurzą ślepotą". Witamina A znajduje się: w surowym i pasteryzowanym mleku, w żółtku jaja, w maśle, w wątrobie i sercu wołowym, w serze, w tranie i pośrednio w mar- chwi (karoten). W zasadzie cocker żywiony racjonalnie, w spo- sób urozmaicony i kaloryczny, nie powinien mieć zapotrzebowa- nia dodatkowego na witaminę A. Są jednak wyjątki jak np. zbyt mały wzrost szczeniaka, choroba rogówki, suka w okresie roz- płodu, czynny reproduktor. W wymienionych przypadkach poda- je się zazwyczaj okresowo, z tygodniowymi przerwami witaminę A + D3 wg wskazań lekarza. Niedobór witaminy B wywołuje: zapalenie nerwów, porażenie mięśni nóg, chorobę zwaną Beri-Beri, zahamowanie wzrostu. 4£ ŻYWIENIE Witaminę tę znajdujemy w drożdżach, otrębach, wątrobie, jajach, ryżu, mleku itd. Niedobór witaminy C wywołuje: szkorbut, gnicie dziąseł, wy- padanie zębów, zmiany chorobowe w stawach. Sok z cytryny, sałata, pomidory, ogórki, kapusta kiszona surowa posiadają naj- więcej tej witaminy. Niedobór witaminy D wywołuje: krzywicę, zmiękczenie kości, pafadentozę, zanik szkliwa zębowego. Tran, drctżdże, jaja i ma- sło zawierają witaminę D. Stosujemy ją u coeker spanieli począ- wszy od piątego,tygodnia życia do około dziewięciu miesięcy, z przerwami, bowiem przedawkowanie może wywołać zatrucie. Niedobór witaminy E powoduje bezpłodność-Witamina ta znajduje się głównie w wątrobie wołowej oraz w sałacie. Podaje- my ją sukom, które mają zmiany hormonalne oraz okresowo re- produktorom wg wskazań lekarza. Żywienie szczeniąt cocker spanieli jest uzależnione od wieku.
  • ŻYWIENIE SUK CIĘŻARNYCH I KARMIĄCYCH

    Suce i rozwijającym się płodom należy zapewnić odpowiednio zwiększoną ilość białka, składników mineralnych i witaminy D3. Dobrze jest dawkę mięsa uzupełnić w 10%'o gotowaną wątrobę wołową, potęgującą mleczność. Dawka mięsa lub ryb powinna 'wynosić od 400 do 600 gramów dziennie. W okresie przygoto- wawczym do rozpłodu i w pierwszej połowie ciąży należy prowa- dzić żywienie ilościowo normalne, natomiast urozmaicone. Po- siłki powinny być podawane dwukrotnie w ciągu dnia. W drugiej połowie ciąży zwiększamy ilość pokarmów białkowych (mięso, ser) z dodatkiem preparatów wapniowo-tosforowych w ilości 3 łyżeczki od herbaty dziennie oraz 4—5 kropli witaminy D3. Po- karm rozdzielamy na 3—4 porcje dziennie, dbając, by suczki nie przekarmić i nie zatuczyć. Nadmierne podawanie mleka w tym okresie może doprowadzić do biegunki i zapalenia sutek. Jeśli to nastąpi, ograniczamy ilość wody i mleka. Na kilka dni przed porodem (5—6) zmniejszamy dawkę mięsa o 1/3, a w to miejs- ce wprowadzamy gotowaną wątrobę. Zmniejszamy dawki mie- szanki do dwóch łyżeczek — w celu niedopuszczenia do zatwar- dzenia. Po porodzie*, jeśli suczka zjadła większą ilość łożysk, może wystąpić biegunka sprzyjająca odwodnieniu, a co za tym idzie zanikowi mleka. ADy tego uniknąć najlepiej sprzątać łożyska, po- . 51 ŻYWIENIE zwalając zjeść suce jedno lub dwa. W przypadku biegunki nale- ży podawać duże ilości herbaty zakropionej tylko mlekiem, roz- gotowany ryż na rosole, wyłącznie gotowane mięso oraz 3 razy dziennie po jednej pastylce węgla i po pół pastylki sulfaguanidi- num. Karmiącą suczkę odżywiamy intensywnie maksymalną ilością^ mięsa wg zestawienia wraz z mieszanką wapniowo-fosforową oraz witamina D3, zestawem surowych jarzyn i owoców, dużą ilością bawarki*i rzadkich zup na kościach. Doskonałą witamino- wą odżywką dla suk szczennych i karmiących jest preparat an- gielski Rhilips Yeast Products Ltd. London o nazwie Vetzyme Vi- tamin Rich Yeast.' W szóstym tygodniu karmienia, kiedy szcze- nięta jedzą już prawie wszystko, zaczynamy zmniejszać suce płyny i dawki mięsa do otrzymywanych normalnie. UWAGA. Dawki mięsa podane w zestawieniach oparte zostały na powszechnie stosowanych przez hodowle cocker spanieli na zachodzie Europy. Zrozumiałe jest, że w trudniejszych warun- kach ekonomicznych zastępuje się braki mięsa gotowanymi podrobami, odpadami z rzeźni, gotowanymi rybami (nie solony śledź, dorsz), krowim białym serem i mlekiem. Nie można jed- nak rąbić oszczędności na żywieniu szczeniąt w pierwszym roku życia oraz na sukach w ciąży i karmiących. Należy raczej zrezyg- nować z kupna szczeniaka i z rozrodu suczki niż hodować psy niedożywione, rachityczne, bez większej wartości. W hodowli rasowych psów nie chodzi o ich ilość, ale o jakość. 52 ŻYWIENIE Pielęgnacja szaty u cocker spaniela angielskiego nie jest trudna. jeśli dany pies odziedziczył autentycznie jedwabisty, zawsze przylegający włos, nigdy szorstki ani kędzierzawy i nie za obfity. Skąpy włos też jest niepożądany. W przypadku wadliwego gatu- nku włosa przygotowanie szaty psa jest Bardzo pracochłonne. Pamiętać należy, że do pięknego wyglądu szaty cocker spaniela należy również pielęgnacja „wewnętrzna" w postaci właściwego żywienia. Do rozczesywania włosa cockera stosuje się zestaw dwóch grzebieni metalowych, różniących się długością i rozstawem zę- bów. Rzadszy, o długości 3—4 cm, o rozstawie zębów około 3— 4 mm, przeznaczony jest do rozczesania psa z grubsza; gęś- ciejszy, o długości około 1,5—2 cm i rozstawie zębów około 0,5—1 mm, służy do dokładnego wyczesania podszerstka. Zęby obu grzebieni winny "być wykonane z prętów o przekroju okrą- głym, umożliwiającym wyczesywanie bez wyrywania zdrowego włosa (jak to ma miejsce przy stosowaniu grzebieni o zębach płaskich). Następnie potrzebna jest szczotka z twardego, natural- nego włosia (np. z dzika), nożyczki zwykłe i fryzjerskie do dega- żowania, gumowa zębata rękawica lub gumowe zgrzebło, na- parstki gumowe na kciuki i palce wskazujące oraz nożyk trymer- ski. Sprzęt fryzjerski dla psów produkowany w krajach zachod- nich jest bardzo kosztowny. W Polsce można kupić na wysta- 52 PIELĘGNACJA SZATY wach wyroby produkcji rodzimego rzemiosła, a w sklepach my- śliwskich bywają szczotki. Trymowanie cocker spaniela polega na wyskubywaniu paica- mi martwych, długich włosów nie wcześniej niż po ukończeniu sześciu miesięcy życia. Używanie ostrych narzędzi zamiast try- mowania powoduje zniszczenie szaty. Szczenięta trzy-pięcio- miesięczne porośnięte są obfitym włosem, który nazywamy podszerstkiem szczenięcym. Nie wolno tego podszerstka usu- wać siłą, gdyż jednocześnie zostanie zniszczony włos właściwy, dopiero wyrastający. Szczeniakowi można jedynie przyciąć włos na łapach oraz na ogonie. Pomiędzy szóstym a dwunastym mie- siącem życia podszerstek daje się lekko usuwać przez wyczesy- wanie bardzo gęstym metalowym grzebieniem. Dla ułatwienia sobie pracy można zastosować gumową rękawicę. Najwięcej podszerstka mają cockery maści czekoladowej i czarnej, nato- miast znacznie mniej — złote i kolorowe. Kiedy wyżej podanym sposobem zostanie usunięta większość martwego włosa, resztę można usuwać specjalnym nożykiem trymerskim. Sierść należy usuwać przez szereg kolejnych dni, aby nie zmęczyć i nie od- straszyć psa. Gdy po zrzuceniu szczenięcego włosa pokaże się prawidłowy, należy dalszą ciągłą pielęgnację przeprowadzać tyl- ko za pomocą metalowego, gęściejszego grzebienia i twardej szczotki z naturalnego włosia. Szatę przygotowuje się trzy do czterech razy w roku przez jej wymodelowanie i usuwanie martwego włosa trimmingiem, tj. wyskubywaniem. Aby z powodzeniem sprostać temu trudnemu zadaniu konieczne jest zapoznanie się z wymogami wzorca rasy dla poszczególnych partii ciała cocker spaniela angielskiego (rys. 10). .