A A A

Komentarz do wzorca

  • GŁOWA

    Powinna być znacznej wielkości, w odpowiednim stosunku do reszty tułowia, samcza u psa, sucza tj. lżejsza i subtelniejsza u suki. Pies o suczej głowie jest wadliwy, podobnie jak suczka o samczej głowie. Kufa (część pyskowa) duża, szeroka, nigdy nie zakończona ostro. Wargi dobrze upigmentowane winny być przylegające, a fafle nie powinny być ciężkie. Szczęki równej długości, zęby dobrze ustawione, bez kamienia nazębnego, o zgryzie nożycowym. Zgryz przemienny (wąski układ siekaczy między kłami powodujący skrzywienie jednego lub kilku sieka- czy) jest wadliwy zarówno jak zgryz cęgowy, w którym górne siekacze nie zachodzą na dolne, ale się stykają (rys. 2). Komplet zębów u dorosłego psa wynosi 42 sztuki, jednak w Polsce brak dwóch Pr (szczątkowe, małe przedtrzonowce pierwsze po kłach) nie obniża oceny, natomiast braki trzech P, lub dwóch P, i jednego P2 obniżają ocenę o jeden stopień (Uchwała Zarządu Głównego Związku Kynologicznego w Pols- ce).
  • OCZY

    Kolor powinien być jak najciemniejszy, szczególnie u okazów czarnych i czerwonych, dopuszcza się jednak u innych maści odcień w tonacji zharmonizowanej z umaszczeniem. , , 15 KOMENTARZ DO WZORCA
  • OGON

    Wadą jest ogon zbyt wysoko noszony („wesoły") łub osadzony za nisko bądź podkulony bez akcji (rys. 7).
  • PRZÓD

    Łopatki lekkie i ukośne winny się łączyć w wysoko osadzony i ścisły kłąb. Od ukątowania łopatki w stosunku do kości ramie- niowej i od właściwej budowy klatki piersiowej uzależniona jest prawidłowa postawa i wyrzut kończyn przednich. Ustawienie ło- patki w stosunku do kości ramieniowej winno być pod kątem prostym. Wady: kończyny strome, ustawione odsiebnie (posta- wa francuska lub iksowata), postawa dosiebna o odstających łokciach, kończyny ze śladami krzywicy (zgrubienia w stawach A B C Rys. 3. Kończyny przednie A. Prawidłowe, B. Wadiiwe — postawa odsiebna „ francuska", C. Wadliwe— postawa dosiebna, odstające łokcie 17 KOMENTARZ DC ;VZOBCA nadgarstkowych), cienka kość (rys. 3). Grzbiet powinien być krótki, nie wypukły ani wklęsły. Długość grzbietu licząc od kłębu do nasady ogona powinna być rów/ia wysokości psa od kłębu do ziemi. O takiej budowie mówimy, że jest „w kwadracie" i jest ona bardziej pożądana niż budowa w krótkim prostokącie (rys. 4).
  • SZYJA

    Krótka i gruba jest wadliwa. Niedopuszczalne jest również zwi- sające podgardle. Preferowana jest długa szyja, która zazwyczaj niesie wysoki kłąb (styk łopatek) oraz prawidłową linię grzbietu. Długa szyja ułatwia tropienie i aport postrzałków, bowiem daje większą swobodę ruchom głowy.
  • TYŁ

    Partia krzyżowo-lędźwiowa bardzo mocna, zwarta i muskularna. Zbyt wąska jest wadliwa. Od budowy tyłu zależy katowanie koń- czyn i prawidłowy wykrok. Ideałem jest podwyższona linia grzbietu w kłębie łagodnie opadająca ku ogonowi. Kończyny tyl- ne o grubej kości, udo muskularne, podudzie długie, stawy sko- kowe dość niskie, wyraźne, ustawione prosto i równolegle względem siebie („krowia" postawa kończyn uważana jest za wadę). Wadliwa jest także budowa stroma oraz kończyny „pod- stawione" (rys. 5 i 6). KOMENTARZ DO WZORCA Rys. 4. Podstawowe proporcje cocker spaniela angielskiego A równe A (długość od kłębu do nasady ogona równa wysokości od kłę- bu do ziemi), B równe B (długość od czubka nosa do stopu równa długości od stopu do guza potylicznego). ABC Rys. 6. Tylne kończyny A. Prawidłowe, B. Wadliwe „krowie", C. Wadliwe
  • U MASZCZENIE

    Klasyfikowane jest w czterech grupach: a) czarne, b) złote (zwa- ne również czerwonym), c) czarne i czekoladowe z podpalaniem i d) kolorowe (łaciate i trójmaściste). W umaszczeniu cocker spanieli dużą rolę odgrywa intensyw- ność barwy. Preferowane są cockery czarne bez odcienia maho- niowego, złote — przechodzące w czerwień, podpalane o moc- nym odcieniu podpalania. U cockerów kolorowych (łaciatych) spotykamy całą mozaikę kolorów i odcieni na tle białym, bądź też białym przesianym włosami w kolorze łat, względnie na tle stalo- woczarnym łaty czarne, na tle dereszowatym łaty w jaśniejszych 2Q . , KOMENTARZ DO WZORCA odcieniach brązu. U cockerów kolorowych niekiedy dochodzi trzeci kolor — podpalanie. Wadliwe są okazy jednomaściste z białymi łatkami na pysku lub głowie i palcach, z dużymi białymi kamizelkami i skarpetkami.
  • USZY

    Powinny być lekkie; zbyt ciężkie o grubym płacie skóry, mocno zarośnięte od wewnątrz, są wadliwe i powodują brak dopływu powietrza do przewodu słuchowego, gromadzenie się nadmiaru woskowiny i skłonność do stanów zapalnych.
  • WZROST

    Ze względu na stosunkowo krótki okres prowadzenia planowej hodowli cocker spaniela angielskiego w Polsce obowiązuje tole- rancja wobec wymogów wzrostu zarówno wzwyż jak i poniżej standardu. Dopuszcza się przy prawidłowych proporcjach budo- wy jako górną granicę tolerancji wzrostu dla psa — 42 cm, a dla suczki — 40 cm. Dolna granica tolerancji wzrostu dla psa wynosi do 38 cm, a dla suczki do 36,5 cm. Okazy o wzroście powyżej lub poniżej podanych wyżej wymiarów uzyskują obniżoną oce- nę, aż do dyskwalifikacji (Uchwała Prezydium Klubu Spaniela). 21 KOMENTARZ
  • ŁAPY

    Stopy zwarte, okrągłe, ani za wielkie, ani za szerokie, o twardych opuszkach lub z rozwartymi palcami. Włos na łapach przycięty nożyczkami, ale nigdy nie wycinany spomiędzy palców (rys. 8). 12 KOMENTARZ DO WZORCA A - B C Rys. 5. Zad i kończyna A. Prawidłowa, B. Zbyt stroma, C. Odstawiona — uciekająca ) £ ABC Rys. 7. Ogon A. Osadzony i noszony prawidłowo, B. Osadzony nisko, C. Noszony Za wysoko „ wesoły" Rys. 8. Łapa A. Prawidłowa, B. Wydłużona „zajęcza", C. Rozpłaszczona — luźne pat-